24/11/2015

ANTIGA SEREA

Ergueuse da saba de area.
Desprendeu do seu cabelo escuro
As cunchas de mar salgada.
Descubriuse da saia de algas verdes
E deixou que os raios de sol
Quentaran a súa  recente pel cristalina.
Enchoupou as súas novas dedas
No remuíño de auga e sal
Tremendo coa friaxe.
Coas  mans rebordantes de auga e area
Mergullouse na primeira onda,
Buscando no fondo do océano
As súas irmás de auga
Elas durmían baixo as estrelas do mar.
Chamounas ao seu carón
Pero os seus beizos non se moveron
Non a oirían xamais
Decatouse de que xa non era
a princesa das augas
Chorou
Augas de perla
Acubillouse no abrazo do mar
por vez derradeira
Acougou
E encamiñouse cara o seu seco fogar
De area e sol.


12/11/2015

ELA PROCURA A LUZ

Ela ,
Procura a luz.
Nos acantilados.
Apalpando a area e a roca,
Sedimentada de ela.
Ela,
Procura a luz.
Na terra fértil.
Ollando as flores mortas
E as cortizas secas da polas
Dos arbores.
Ela ,
Procura a luz.
Apreixando os corpos de carne

Na noite acesa.
Naquel vento vermello e verde.
Ela ,
Procura a luz.
Naqueles ollos redondos e negros
escintilantes
na escuridade agochada

coma as fauces dun lobo.

IMAXE de: Christina Hopkins