KONSTANTINO KAVAFIS

UNHA NOITE

A habitación era barata e miserenta

agochada nos altos dunha taberna

 equívoca. 

Dende a fiestra víase a rúa sucia 

e estreita.

Dende abaixo chegaban as voces dos

obreiros

xogando as cartas e trouleando.

E,  alí na usada e ordinaria cama, 

tiven o corpo do amor. 

Embriagueime cos vermellos e voluptuosos

beizos. 

E agora, cando o escribo despois de 

tantos anos, 

solo na casa, embriaganme outra vez.